A SSanda Necòl

La zetellòne ca spère sèmbe

Sanda Necòle mì, Sanda Necòle,
Nom bbozz’acchià nu cane, ca me vole.
Ma ce ssò ffatte iì, ce nvametà
Ca no m’arrìveche angòr’a maretà?

Sanda Necòle che le palle d’òre
Tu no nge puète crète ce delòre;
Iè cchiù de nu delòre…iè na dògghie!  (dògghie = doglia)
Sanda Necòle mì, iì pròbbie u vògghie.

Nom bbozze cchiù resìste a starme sènze…
Marìte, ormà non dènghe cchiù passcènze.
Aspècche, aspècche, iè nu destìne
E ppò la notte abbràzzeche u chesscìne. (chesscìne = cuscino)

E ssò tand’ànne ca te fazz’u vote
E d’aspett’angòre u core mì nom bbote:
E ssò tand’ànne ca iì vèngh’a ssòle
Sènze ca Tu nge mitte na paròle.

Eppùre iì tènghe pronde panna vìinde,
La case, u lìitte, ma Tu, no mme sìinde
Sanda Necòle, assà ià spasemà
Pezzìngh’acquànne ma dà maretà?

U sa ce ddigghe: cusse iè l’ùldem’ànne
Ca vèngh’a cchiànge pène, uà e affànne; (pène, uà e affànne = pene, guai e affanni)
Ce nno nge pìinz’a ddarme Seggnerì
Sènza badà cchiù a nnudde nge pènz’ì.

Leopoldo Laviosa
(Papiol, 4 dicembre 1948)